Skip to content

Epidemiologia kardiomiopatii dziecięcej w Australii ad 6

1 miesiąc ago

516 words

Wśród osób dorosłych z kardiomiopatią przerostową skłonność do selekcji może wypaczać wyniki i prowadzić do błędnych wyobrażeń o nasileniu choroby18. W populacyjnym badaniu epidemiologicznym kardiomiopatii dziecięcej w Finlandii, 19 Arola i in. wykluczeni pacjenci z limfocytarnym zapaleniem mięśnia sercowego i ci, którzy mieli spontaniczną poprawę w ciągu sześciu miesięcy po prezentacji. Ponieważ kardiomiopatia poporodowa może nie być związana z limfocytarnym zapaleniem mięśnia sercowego, 20 zwerbowaliśmy pacjentów zgodnie z ustaleniami podczas prezentacji, a nie na podstawie jakiejkolwiek miary wyniku. Grenier i in. opisali North American Pediatric Cardiomyopathy Registry, 21, który obejmuje dzieci z postępującymi neuromięśniowymi lub wielosystemowymi chorobami metabolicznymi. W badaniach North American21 i Finnish19 kryteria kardiomiopatii rozstrzeniowej obejmowały frakcję skracania lewej komory (frakcję wyrzutową), która była mniejsza niż 2 SD poniżej średniej prawidłowej i wymiar lewej komory, który był większy niż 2 SD powyżej średniej prawidłowej. Zastosowaliśmy podobne kryteria dla dysfunkcji skurczowej lewej komory u dzieci z objawami i rodzinną kardiomiopatią rozstrzeniową, ale zastosowaliśmy ułamkowe skrócenie o 20 procent lub mniej, jako punkt odcięcia u dzieci z innymi typami kardiomiopatii rozstrzeniowej, aby zminimalizować włączenie bezobjawowi pacjenci z graniczną lub łagodną dysfunkcją lewej komory o niepewnym znaczeniu klinicznym. Ponieważ zastoinowa niewydolność serca występuje u 90 procent dzieci z kardiomiopatią rozstrzeniową, 19 liczba dzieci ze sporadycznymi przypadkami, które zostały wykluczone z naszego badania, była prawdopodobnie mała.
W naszym badaniu roczna częstość występowania kardiomiopatii wynosiła 1,24 na 100 000 dzieci poniżej 10 roku życia. To zgadza się z występowaniem 1,13 na 100 000 w badaniu północnoamerykańskim, opisanym w innym miejscu w tym wydaniu czasopisma, 22, ale przekracza częstość występowania 0,74 na 100 000 zgłoszoną w badaniu fińskim.19 Wykluczenie pacjentów z samorzutnie kardiomiopatią z badania Fińskie badanie może wyjaśnić te różnice.
Bliższe porównanie tych trzech badań można przeprowadzić w odniesieniu do pacjentów prezentujących przed ukończeniem pierwszego roku życia. W przypadku wszystkich typów kardiomiopatii roczna zapadalność w naszym badaniu wynosiła 7,84 na 100 000 dzieci, w porównaniu z 4,1 na 100 000 w Finlandii19 i 8,34 na 100 000 w Ameryce Północnej.22 Roczna częstość występowania kardiomiopatii rozstrzeniowej wynosiła 4,76 na 100 000 dzieci w porównaniu z 3,8 na 100 000 w badaniu fińskim.19 Pomimo zastosowania podobnych kryteriów włączenia, różnice były bardziej wyraźne dla niemowląt z przerostową kardiomiopatią, z roczną zapadalnością 1,89 na 100 000 dzieci w naszym badaniu i 0,26 na 100 000 w badaniu fińskim.19
W naszych badaniach śmierć była objawem w 4,9 procent przypadków kardiomiopatii rozstrzeniowej i 3,5 procent wszystkich przypadków. W badaniu fińskim 19 12 procent przypadków zdiagnozowano podczas autopsji. Przerostowa kardiomiopatia jest najczęstszą przyczyną nagłej śmierci z przyczyn sercowych u zdrowych młodych osób, 23, ale nie znaleźliśmy przypadków kardiomiopatii przerostowej, w których śmierć była objawem. To prawdopodobnie odzwierciedla młody wiek kohorty badania.
Rodzinna kardiomiopatia w naszym badaniu była związana z wiekiem podczas prezentacji zarówno kardiomiopatii rozstrzeniowej, jak i przerostowej
[patrz też: dietetyk szczecin cennik, fazy rozwoju uzależnienia od alkoholu, logo służby zdrowia ]
[patrz też: podskórne gule, troponina normy, kokcydia ]

0 thoughts on “Epidemiologia kardiomiopatii dziecięcej w Australii ad 6”