Skip to content

Epidemiologia kardiomiopatii dziecięcej w Australii ad 7

3 miesiące ago

509 words

Ponad 60 procent badanej populacji przedstawiono przed rokiem życia, a szczyt występowania wszystkich rodzajów kardiomiopatii, z wyjątkiem restrykcyjnej kardiomiopatii, wystąpił przed ukończeniem trzech miesięcy. Odkrycie to jest zgodne w badaniach regionalnych67,24 i większych badaniach epidemiologicznych.19,22 Kardiomiopatia rozrzedzona z powodu limfocytarnego zapalenia mięśnia sercowego25 i niektórych nieprawidłowości białek cytoszkieletowych26 może rozwinąć się we wczesnym okresie życia. Natomiast rodzinna przerostowa kardiomiopatia z powodu kurczowych nieprawidłowości zwykle rozwija się po pierwszej dekadzie. [27] Wcześniejsze badania kardiomiopatii19,24 wykazały, że w dzieciństwie wzrasta częstość kardiomiopatii rozstrzeniowej i przerostowej, w przeciwieństwie do naszych wyników. Rosnąca liczba stwierdzeń może być wyjaśniona przez rosnące stosowanie echokardiografii dwuwymiarowej od wczesnych lat 80-tych. Gdy wzięto pod uwagę rdzenne lub nierodzime pochodzenie etniczne, nie stwierdziliśmy znaczących różnic regionalnych w populacji australijskiej.
Stwierdziliśmy przewagę chłopców wśród dzieci z kardiomiopatią przerostową i niesklasyfikowaną (odpowiednio 68,8 procent i 61,9 procent). Ten ostatni w dużej mierze wynikał z obecności zespołu Bhaha, warunku związanego z X17, który był silnie związany z brakiem kompresji lewej komory. Podobne różnice płciowe w kardiomiopatii przerostowej odnotowano również w badaniach fińskich19 i Ameryki Północnej22.
Pomimo niewielkiej liczby rodzimych dzieci w naszym badaniu stwierdzono zwiększone ryzyko kardiomiopatii rozstrzeniowej w tej grupie (względne ryzyko 2,67). Rodzime australijskie dzieci są również narażone na zwiększone ryzyko chorób układu krążenia i zgonów z powodu gorączki reumatycznej.28 Różnice w częstości występowania kardiomiopatii stwierdzono również w badaniu North American.22 Zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe mogą przyczynić się do tych różnic. Zmniejszona dostępność opieki zdrowotnej wśród autochtonicznych pacjentów może wyjaśniać wyższą częstość zgonów jako objaw prezentujący w tej grupie, ale mogła również osłabić zaobserwowaną różnicę w częstości występowania kardiomiopatii z powodu niższego odsetka diagnozy.
Znana lub domniemana przyczyna została zidentyfikowana w 114 z 314 dzieci (42,7 procent) w naszym badaniu. Limfocytarne zapalenie mięśnia sercowego występowało u 40,3% dzieci z kardiomiopatią rozstrzeniową, u których w ciągu dwóch miesięcy od prezentacji wystąpiło kardiologiczne badanie histologiczne, zwiększając liczbę przypadków kardiomiopatii rozstrzeniowej o znanej lub prawdopodobnej przyczynie od 30,7% do 58,1%. Dane te potwierdzają znaczenie limfocytarnego zapalenia mięśnia sercowego jako przyczyny kardiomiopatii rozstrzeniowej w dzieciństwie. Dla porównania, tylko 10 procent dorosłych z kardiomiopatią rozstrzeniową ma limfocytarne zapalenie mięśnia sercowego, 29 pomimo objawów wcześniejszego echowirusa lub infekcji adenowirusem, każdy w około 10 do 15 procent przypadków.30
Rozpoznanie kardiomiopatii rodzinnej stwierdzono u 19,8% badanych iu 23% osób w badaniu fińskim.19 W przypadku prospektywnego badania przesiewowego częstość rodzinnej kardiomiopatii mogła być jeszcze większa ze względu na włączenie większej liczby osób z utajoną niewydolnością serca. 31 Rodzicielska pokrewieństwo, zgodna z autosomalnym recesywnym dziedziczeniem kardiomiopatii, została udokumentowana u 6,7 procent dzieci w naszym badaniu
[patrz też: leczenie po usunięciu paznokcia, enterococcus faecalis w moczu, rehabilitacja pourazowa ]
[przypisy: enterococcus faecalis w moczu, polmed targowa, torbiel nabotha ]

0 thoughts on “Epidemiologia kardiomiopatii dziecięcej w Australii ad 7”