Skip to content

Epidemiologia kardiomiopatii dziecięcej w Australii czesc 4

3 miesiące ago

422 words

Skumulowany rozkład częstości występowania wieku w zależności od rodzaju kardiomiopatii. DCM oznacza kardiomiopatię rozstrzeniową, kardiomiopatię przerostową HCM i kardiomiopatię restrykcyjną RCM. Rycina 2 pokazuje skumulowany rozkład częstotliwości wieku przy prezentacji dla każdego rodzaju kardiomiopatii. Średni wiek w chwili rozpoznania wynosił 7,5 miesiąca u dzieci z kardiomiopatią rozstrzeniową, 5,7 miesiąca u osób z kardiomiopatią przerostową, 3,8 miesiąca u osób z nieklasyfikowaną kardiomiopatią i 36,0 miesięcy u osób z kardiomiopatią restrykcyjną (p = 0,003 dla porównania ogólnego). Ogółem 63,4 procent pacjentów przed 12 miesiącem życia.
Seks
Związek między typem kardiomiopatii i płci był znaczący (P = 0,001 dla ogólnego porównania). Spośród 184 dzieci z rozszerzoną kardiomiopatią 103 było dziewczynami (56,0 procent), podobnie jak 25 z 80 dzieci z kardiomiopatią przerostową (31,2 procent), 4 z 8 z kardiomiopatią restrykcyjną (50,0 procent) i 16 z 42 z niesklasyfikowanymi kardiomiopatia (38,1 procent). Ostatnia grupa obejmowała siedmioro dzieci z zespołem Bhaha, 17 kardiomiopatię sprzężoną z chromosomem X.
Grupa etniczna
Tabela 2. Tabela 2. Roczne występowanie każdego rodzaju kardiomiopatii w zależności od tego, czy dzieci były rodzime. Tabela 2 pokazuje częstość występowania każdego rodzaju kardiomiopatii w okresie badania, w zależności od pochodzenia etnicznego. Dzieci autochtoniczne miały roczną częstość występowania kardiomiopatii rozstrzeniowej, która była prawie trzykrotnie wyższa niż wśród dzieci nierodzimych (1,52 vs. 0,57 na 100 000 dzieci).
Rodzinna kardiomiopatia
Tabela 3. Tabela 3. Częstotliwość rodzinnej historii kardiomiopatii i wieku średniego podczas prezentacji. Rodzinna kardiomiopatia występowała u 19,7 procent dzieci. Tabela 3 pokazuje częstość rodzinnej historii kardiomiopatii i medianę wieku w każdej podgrupie dzieci z kardiomiopatią. Dzieci z kardiomiopatią rozstrzeniową rzadziej miały rodzinną historię kardiomiopatii (27 na 184, 14,7 procent) niż osoby z kardiomiopatią przerostową (19 z 80, 23,8 procent) lub kardiomiopatią niesklasyfikowaną (15 z 42, 35,7 procent) (P = 0,01). Dzieci z rodzinną kardiomiopatią rozstrzeniową były znacznie wcześniejsze niż kardiomiopatie z niewłogowym rozszerzeniem, a dzieci z rodzinną kardiomiopatią przerostową były istotnie późniejsze niż te z niezwiązaną z przerostem kardiomiopatią przerostową.
Rodzicielska pokrewieństwo
Jako potencjalny marker recesywnie dziedziczonych stanów, rodzicielska pokrewieństwo została udokumentowana u 21 z 314 dzieci (6,7 procent), a macierzysty status pokrewieństwa był nieznany w 33 z 314 (10,5 procent). Spośród tych, których status był znany, pokrewieństwo rodzicielskie było obecne w 14 z 160 z rozszerzoną kardiomiopatią (8,8 procent), 2 z 73 z kardiomiopatią przerostową (2,7 procent) i 5 z 40 z niesklasyfikowaną kardiomiopatią (12,5 procent) (P = 0,20) .
Zniekształcone malformacje
Najczęstszym zespołem leżącym u podłoża był zespół Noonana, obecny u 23 z 80 dzieci z kardiomiopatią przerostową (28,8 procent)
[przypisy: rehabilitacja pourazowa, zdjęcie zęba cena, dietetyk szczecin cennik ]
[więcej w: szpital bródnowski rejestracja, elektoralna dental clinic, biseptol antybiotyk ]

0 thoughts on “Epidemiologia kardiomiopatii dziecięcej w Australii czesc 4”