Skip to content

Randomizowane badanie wpływu wycofania siarczanu hydroksychlorochinonu w toczniu rumieniowatym układowym ad 5

2 miesiące ago

484 words

Tabela czasu życia do ciężkiego zaostrzenia aktywności choroby u pacjentów losowo przydzielonych do kontynuowania przyjmowania hydroksychlorochinonu (kółka) lub do otrzymywania placebo (kwadraty). Liczbę pacjentów w każdej grupie leczonej, którzy pozostawali zagrożeni w każdym czterotygodniowym odstępie, przedstawiono poniżej wykresu. P = 0,06 dla różnicy między grupami. Pięciu pacjentów przyjmujących placebo (23 procent) i jeden z pacjentów kontynuujących przyjmowanie hydroksychlorochiny (4 procent) miało ciężkie zaostrzenie aktywności choroby, które skłoniło ich do wycofania się z badania. Analiza według tabeli doświadczeń wykazała, że porównanie między grupami rozkładu razy do ciężkiego zaostrzenia zbliżyło się do istotności statystycznej (p = 0,06) (ryc. 2). Na podstawie analizy z modelem proporcjonalnych hazardów Coxa względne ryzyko ciężkiego zaostrzenia choroby u pacjentów przyjmujących placebo w porównaniu z osobami przyjmującymi hydroksychlorochinę wynosiło 6,1 (95% przedział ufności, 0,72 – 52,44). Wynik ten nie zmienił się, gdy kontrolowaliśmy zmienne stratyfikacyjne.
Spośród sześciu pacjentów wycofanych z badania z powodu ciężkiego zaostrzenia aktywności choroby, pojedynczy pacjent w grupie hydroksychlorochinowej i dwóch w grupie placebo zostali wycofani z powodu ciężkich zaostrzeń choroby wielostawowej, stanów konstytucyjnych lub objawów śluzówkowo-skórnych. Trzy dodatkowe osoby przyjmujące placebo zostały wycofane z powodu poważnych zaostrzeń narządów wymagających hospitalizacji. U jednego pacjenta wrzody naczyniowe rozwinęły się nad kończynami górnymi, które wymagały leczenia azatiopryną, a następnie pulsami dożylnego cyklofosfamidu; u jednego wystąpiło poprzeczne zapalenie szpiku wymagające leczenia wysokimi dawkami kortykosteroidów; oraz w trzecim błoniastym kłębuszkowym zapaleniu nerek z rozwiniętym zespołem nerczycowym, który został potwierdzony na biopsji nerek i który zareagował na leczenie dużymi dawkami kortykosteroidów.
Analiza wariancji powtórzonych pomiarów nie wykazała istotnych różnic między grupami leczonymi przy zmianie dawki prednizonu (P = 0,27). W 24-tygodniowej ocenie 22 pacjentów losowo przydzielonych do grupy placebo zwiększyło dawkę prednizonu średnio o 2,7 mg na dobę, w porównaniu ze średnim wzrostem o 0,4 mg na dobę u 25 pacjentów, którzy kontynuowali przyjmowanie hydroksychlorochinonu (różnica między grupami, 2,3 mg na dzień, przedział ufności 95%, -2,4 do 6,9 mg na dzień). Byłoby trudno wykryć różnicę w ilości otrzymanego prednizonu ze względu na małą liczbę pacjentów i zastosowane niskie dawki.
Dyskusja
Wyniki tego randomizowanego badania klinicznego hydroksychlorochiny w toczniu rumieniowatym układowym wskazują, że przerwanie leczenia tym lekiem u pacjentów z chorobą w stanie spoczynku wiąże się z 2,5-krotnym wzrostem ryzyka wystąpienia nowych objawów klinicznych lub, w przypadku wcześniejszych objawów , nawrót lub wzrost nasilenia.
Aby wziąć udział w tym badaniu, pacjenci musieli mieć stabilny układowy toczeń rumieniowaty układowy. Tolerowali oni środki przeciwmalaryczne średnio przez trzy lata. W związku z tym, pacjenci, którzy przyjmowali hydroksychlorochinę i lek został przerwany z powodu działań niepożądanych lub braku reakcji na leczenie, nie mogli zostać zarejestrowani
[przypisy: troponina normy, mariusz wlazły facebook, szpital bródnowski rejestracja ]

0 thoughts on “Randomizowane badanie wpływu wycofania siarczanu hydroksychlorochinonu w toczniu rumieniowatym układowym ad 5”