Skip to content

Tetrahydrobiopterin i łagodna fenyloketonuria

3 miesiące ago

940 words

Koncepcja, że fenyloketonurię można wyleczyć za pomocą tetrahydrobiopteryny, kofaktora hydroksylazy fenyloalaniny, a nie ograniczenia dietetycznego białka, spowodowała wiele prób terapeutycznych. Muntau i wsp. (Wydanie z 26 grudnia) oferują bardziej obszerne badania i twierdzą, że większość łagodnych przypadków niedoboru hydroksylazy fenyloalaniny reaguje zmiennie na tetrahydrobiopterynę. Najważniejsze kwestie dotyczące doboru pacjentów i projektu eksperymentalnego, jednak osłabiają znaczenie ich ustaleń. Pacjenci byli klasyfikowani zgodnie z ich wstępnym traktowaniem stężenia fenyloalaniny w osoczu zamiast tolerancji fenyloalaniny, ale tylko ta ostatnia pozwala na określoną identyfikację fenotypu.2 Test obciążeniowy fenyloalaniny-tetrahydrobiopteryny został przeprowadzony przy zmiennych podstawowych stężeniach fenyloalaniny, z procedurą, która może prowadzić do nieprawidłowych wyników.3 Tolerancja fenylalaniny miała wzrosnąć podczas długotrwałego podawania tetrahydrobiopteryny ze średniej wartości 18,7 mg na kilogram masy ciała do 61,4 mg na kilogram, ale tolerancja fenyloalaniny powyżej 100 mg na kilogram jest charakterystyczna dla łagodnych form fenyloketonurię
Najbezpieczniejszym wnioskiem, jaki można wyciągnąć z tego badania, jest to, że ciężka fenyloketonuria nie reaguje na tetrahydrobiopterynę, podczas gdy spójna hydroksylacja fenyloalaniny po obciążeniu fenyloalaniną jest podzielona przez warianty fenyloketonurii z wysoką rezydualną hydroksylazą fenyloalaniny – punkty, które zostały już wyjaśnione. aktywność może być wywierana przez tetrahydrobiopterynę w indywidualnych przypadkach fenyloketonurii, na którą oczekuje demonstracja, pomimo silnej odpowiedzi na biopterynę wywołanej ostrą lub przewlekłą hiperfenyloalaninemią u pacjentów z niezmienionym metabolizmem kofaktora.5
Alberto Ponzone, MD
Antonella Peduto, MD
Marco Spada, MD, Ph.D.
Uniwersytet w Turynie, 10126 Turyn, Włochy
alberto. [email protected] it
5 Referencje1. Muntau AC, Roschinger W, Habich M, i in. Tetrahydrobiopterin jako alternatywny sposób leczenia łagodnego fenyloketonurii. N Engl J Med 2002; 347: 2122-2132
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Guttler F. Hiperfenyloalaninemia: rozpoznanie i klasyfikacja różnych rodzajów niedoboru hydroksylazy fenyloalaniny w dzieciństwie. Acta Paediatr Scand Suppl 1980; 280: 1-80
MedlineGoogle Scholar
3. Ponzone A, Guardamagna O, Spada M, i in. Diagnostyka różnicowa hiperfenyloalaninemii za pomocą testu obciążonego fenyloalaniną-tetrahydrobiopteryną. Eur J Pediatr 1993; 152: 655-661
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Ponzone A, Guardamagna O, Ferraris S, Ferrero GB, Dianzani I, Cotton RGH. Test obciążeniowy tetrahydrobiopteryny w hiperfenyloalaninemii. Pediatr Res 1991; 30: 435-438
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Ponzone A, Guardamagna O, Spada M i in. Hiperfenyloalaninemia i metabolizm pteryny w surowicy i erytrocytach. Clin Chim Acta 1993; 216: 63-71
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Muntau i wsp. wywnioskować, że tetrahydrobiopteryna może być alternatywną terapią dla niektórych wariantów fenyloketonurii związanych z niedoborem hydroksylazy fenyloalaniny, ale nie dla klasycznego fenyloketonurii Rozkład fenotypów fenyloketonurii, które opisują, jest niezwykły. Większość ośrodków leczenia fenyloketonurii podaje, że 50 do 70 procent ich pacjentów ma klasyczny fenyloketonurię i że większość wariantów obejmuje łagodną hiperfenyloalaninemię. Na przykład, Clemens i wsp.1 w Hamburgu, Niemcy, donosi, że z 14 kolejnych pacjentów z nowo zdiagnozowaną fenyloketonurią, 8 miało klasyczny fenyloketonurię, 2 miało łagodny fenyloketonurię, a 4 miało łagodną hiperfenyloalaninemię. Ta różnica w rozkładzie sugeruje pewne tendencje selekcyjne w badaniu Muntau et al. Jest teraz jasne, że pacjenci z łagodną hiperfenyloalaninemią nie potrzebują leczenia, 2 prawdopodobnie nawet w czasie ciąży. 3 Wniosek ten pozostawia niewielką liczbę pacjentów – tych z łagodnym fenyloketonurią – którzy mogą być dobrymi kandydatami do terapii. Interesujące jest to, że Weglage i wsp., 4 w Münster, Niemcy, stwierdzili, że tylko 3 z 87 pacjentów z nowo zdiagnozowanym fenyloketonurią miało odpowiedź na tetrahydrobiopterynę, a w tych 3 reakcja była jedynie tymczasowa, co wymagało ponownego wprowadzenia terapii żywieniowej. . Leczenie tetrahydrobiopteryną jest bardzo kosztowne – nawet 30 000 USD rocznie dla nastolatka lub osoby dorosłej, w porównaniu z 6000 $ na dietę o ograniczonej zawartości fenyloalaniny.
William B. Hanley, MD
Szpital dla chorych dzieci, Toronto, ON M5G 1X8, Kanada
[email protected] ca
4 Referencje1. Clemens PC, Neumann SJ, Wulke AP, Burmester JG. Badanie przesiewowe noworodków pod kątem hiperfenyloalaninemii w dniu 5: czy 240 .mol / litr jest najbardziej odpowiednim poziomem odcięcia. Prev Med 1990; 19: 54-60
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Smith ML, Saltzman J, Klim P, Hanley WB, Feigenbaum A, Clarke JTR. Funkcja neuropsychologiczna w łagodnej hiperfenyloalaninemii. Am J Ment Retard 2000; 105: 69-80
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Levy HL, Waisbren SE, Lobbregt D, i in. Matczyna łagodna hiperfenyloalanemia: międzynarodowe badanie dotyczące wyników potomstwa. Lancet 1994; 344: 1589-1594
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Weglage J, Grenzebach M, von Teeffelen-Heithoff A, i in. Reaktywność tetrahydrobiopteryny u dużej grupy pacjentów z fenyloketonurią. J Inherit Metab Dis 2002; 25: 321-322
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Obecnie standardową terapią dla pacjentów z hiperfenyloalaninemią jest ograniczenie spożycia białka. To leczenie ma ogromne znaczenie, zwłaszcza w czasie ciąży, ponieważ wysokie poziomy fenyloalaniny mogą powodować wewnątrzmaciczne opóźnienie rozwoju mózgu. Ponieważ dieta niskobiałkowa w czasie ciąży może skutkować opóźnionym rozwojem nerek, późniejszym zmniejszeniem liczby nefronów i potencjalnie nadciśnienia w wieku dorosłym, a ponieważ leczymy kobiety w ciąży, które mają hiperfenyloalaninemię z dietą ograniczoną do białka, to interesujące wiedzieć, czy ich potomstwo ma zwiększoną częstość występowania nadciśnienia w wieku dorosłym z powodu zmniejszenia liczby nefronów. Pacjenci z hiperfenyloalaninemią są na ogół uważnie obserwowani w klinikach metabolicznych w całym kraju, a zatem będą przedmiotem tego rodzaju analizy Dlatego naukowcy, którzy są zainteresowani dalszym badaniem koncepcji diety niskobiałkowej podczas ciąży z potencjalną konsekwencją zmniejszonej liczby nefronów i rozwojem nadciśnienia w wieku dorosłym, mogą chcieć zbadać tę grupę pacjentów, którzy są leczeni restrykcją białkową podczas ciąża z powodu hiperfenyloalaninemii.
Ronald D. D agostino, DO
Long Island Cardiovascular Imaging Consultants, Manhasset, N
[patrz też: leczenie po usunięciu paznokcia, sanatorium odchudzające dla dorosłych, rentgen zębów ]
[patrz też: rentgen zębów bydgoszcz, wimed lipno, alergosan koszalin ]

0 thoughts on “Tetrahydrobiopterin i łagodna fenyloketonuria”

  1. [..] Blog oznaczyl uzycie nastepujacego fragmentu szczoteczka elektryczna do zębów[…]