Skip to content

Występowanie kardiomiopatii dziecięcej w dwóch regionach Stanów Zjednoczonych ad 5

1 miesiąc ago

549 words

Specyficzne pierwotne przyczyny kardiomiopatii przerostowej i rozrodczej zdiagnozowanych w 1996, 1997, 1998 i 1999. Sześćdziesiąt osiem procent z 435 przypadków przerostowej kardiomiopatii przerostowej było idiopatycznych. Z pozostałych 138 przypadków (ryc. i 4) rodzinną izolowaną kardiomiopatię (21 z 61 przypadków [34 procent]) i wrodzone błędy metabolizmu (16 z 61 przypadków [26 procent]) były najczęstszymi przyczynami kardiomiopatii przerostowej. Zaburzenia nerwowo-mięśniowe (30 z 77 przypadków [39 procent]) i zapalenie mięśnia sercowego (21 z 77 przypadków [27 procent]) były najczęstszymi przyczynami kardiomiopatii rozstrzeniowej. Mediana wieku rozpoznania wynosiła 5,9 roku w przypadku kardiomiopatii przerostowej i 1,8 roku w przypadku kardiomiopatii rozstrzeniowej. W ciągu miesiąca od rozpoznania, 58 procent wszystkich dzieci otrzymało terapię z zastoinową niewydolnością serca, z większym stosowaniem u dzieci z kardiomiopatią rozstrzeniową niż u osób z kardiomiopatią przerostową (83 procent vs. 28 procent). Śmiertelność po dwóch latach od rozpoznania była podobna w obu grupach: 12,7 procent w grupie z kardiomiopatią przerostową i 13,6 procent w grupie z kardiomiopatią rozstrzeniową. Odpowiednie wskaźniki transplantacji serca dwa lata po diagnozie wynosiły 0,8 procent i 12,7 procent.
Dyskusja
Ustaliliśmy częstość występowania kardiomiopatii dziecięcej w dwóch regionach Stanów Zjednoczonych i ustaliliśmy, że częstość występowania była wyższa w Nowej Anglii niż na Środkowym Południowym Zachodzie, wśród chłopców niż wśród dziewcząt oraz wśród dzieci czarnych i latynoskich niż wśród białych. Kardiomiopatia była znacznie bardziej prawdopodobna w pierwszym roku życia niż w innych epokach w dzieciństwie. Rozszerzona kardiomiopatia była częstsza niż kardiomiopatia przerostowa lub restrykcyjna. Nie było znaczącej różnicy w częstotliwości diagnozy w zależności od roku.
Nasze prospektywne wskaźniki częstości są wyższe niż w badaniu retrospektywnym fińskim, ale fińskie wskaźniki były oparte na przypadkach idiopatycznych.8 Wstępny przegląd retrospektywnej kohorty w rejestrze kardiomiopatii pediatrycznej wykazał, że 69 procent pacjentów miało kardiomiopatię idiopatyczną i 31 procent miał znaną przyczynę kardiomiopatii, 14 sugerując, że ponieważ dane fińskie były ograniczone do dzieci z kardiomiopatią idiopatyczną, całkowita roczna zapadalność na kardiomiopatię mogła zostać zaniżona o 45 procent. Wśród osób dorosłych częstość występowania kardiomiopatii rozstrzeniowej jest większa niż stwierdzona częstość występowania (2,4 do 8,0 na 100 000, w porównaniu z 0,58 na 100 000), a połowa dorosłych z kardiomiopatią rozstrzeniową ma niewydolność serca na niedokrwienie.15
Odkryliśmy regionalne różnice w częstości występowania kardiomiopatii, nawet po dostosowaniu do wieku, rasy, grupy etnicznej i płci. Nie mamy wytłumaczenia dla tych różnic w częstości występowania. W dwóch badanych regionach stawki te miały tendencję spadkową w latach 1996-1999, ale nasze prospektywne dane wskazują, że częstość występowania była wyższa w 2000 r. (127 przypadków) niż w 1998 r. (114 przypadków) i 1999 r. (100 przypadków), negując tendencja spadkowa w czasie.
Różnice w częstości występowania u chłopców i dziewcząt w naszym badaniu, głównie wśród dzieci, które otrzymały diagnozę po okresie niemowlęcym, oraz istotne interakcje między wiekiem i płcią, były zgodne z dominacją mężczyzn i związanymi z wiekiem ekspresjami kardiomiopatii sprzężonych z chromosomem X związanych z przewodnictwem nerwowo-mięśniowym. choroby
[przypisy: profi med, dietetyk szczecin cennik, fazy rozwoju uzależnienia od alkoholu ]
[patrz też: podskórne gule, troponina normy, kokcydia ]

0 thoughts on “Występowanie kardiomiopatii dziecięcej w dwóch regionach Stanów Zjednoczonych ad 5”